Miranda Look – medewerker Receptie en Telefonie

Miranda Look is 51 jaar en werkt ruim vijf jaar in het HagaZiekenhuis als medewerker Receptie en Telefonie. “Een vriendin van mij vertelde altijd zo enthousiast over haar werk bij het Haga, dat ik hier gesolliciteerd heb. Het leek me een dynamische organisatie, en dat is het ook!” Ver hoeft ze niet te reizen voor haar werk, want ze woont op steenworp afstand. Handig als ze in moet vallen!


Miranda’s werkweek is afwisselend. Ze heeft telefoondiensten of werkt bij de receptie van het HagaZiekenhuis, het Juliana Kinderziekenhuis of de informatiebalie. Behalve op maandag, dan hebben haar kleinkinderen van 3 en 6 jaar oma-dag! “Die begint eigenlijk op zondagmiddag al, dus maandagavond plof ik op de bank en komt er niet veel meer uit mijn handen”, aldus Miranda.

 

De telefooncentrale ontvangt zo’n 2500 gesprekken per dag, “een drukte van jewelste!” Met vier à vijf directe collega’s handelt Miranda aan de lopende band telefoontjes van patiënten, bezoekers, huisartsen en collega’s af. Zo’n dienst duurt maximaal vier uur. Ook stelt ze dienstlijsten op, op basis van informatie van secretariaten. “Die lijst moet wel kloppen, je wilt niet de verkeerde collega uit zijn (piket)bed bellen”, zegt Miranda grinnikend. Verder coördineren zij en haar collega’s de aanmeldzuilen en werken ze samen met de vrijwilligers en beheren ze de piketkamers. “Daarnaast doe ik wat administratief werk voor onze manager. Zo komt mijn opleiding tot managementassistent
toch nog een beetje van pas!”


Tijdens het receptiewerk richt Miranda al haar aandacht op patiënten en bezoekers. “In een gesprek probeer ik vriendelijkheid uit te stralen met mijn ogen. Met een mondkapje op is dat soms best nog wel een kunst. Ik zie veel verdriet, agressie en irritatie”, vertelt ze ernstig. “Gelukkig krijgen we ook kaartjes, tekeningen en bloemen opgestuurd. Dat doet ons ontzettend goed!”
Tweemaal per dag worden de dialysepatiënten vanuit de afdeling naar de receptie gebracht. “Ik houd ze altijd in de gaten terwijl ze op een taxi wachten, want deze patiënten voelen zich vaak niet zo lekker. En het gaat helaas nog wel eens mis met de taxibedrijven.”

 

Het spannendste wat Miranda ooit meemaakte, was toen een Engelssprekende man ’s avonds binnenkwam en iets riep over een vrouw en een baby. “Ik pakte een rolstoel en toen riep de man uit: ‘The baby is already born!’ Met een noodbrancard reed ik naar de auto die voor de deur stond. Op de achterbank lag zijn hevig trillende vrouw met een baby op haar buik. Gelukkig oogden zij beiden gezond en kon ik de vrouw geruststellen dat er hulp onderweg was.”


#IkbenHaga: In de rubriek ‘Ik ben Haga’ vertellen medewerkers van het HagaZiekenhuis over de passie voor hun werk.

Cookie melding

Wij maken alleen gebruik van functionele en geanonimiseerde analytische cookies. Lees meer informatie in ons Privacy Statement.

Deze website werkt niet optimaal in Internet Explorer. Gebruik een van de laatste browsers zoals Microsoft Edge, Google Chrome, Safari of Firefox.

Ok